گر عارف حق بینی، چشم از همه بر هم زن
چون دل به یکی دادی، آتش به دو عالم زن
هم چشم تماشا را، بر روی نکو بگشا
هم دست تمنا را، بر گیسوی پر خم زن
هم نکته‌ی وحدت را، با شاهد یکتاگو
هم بانگ اناالحق را، بر دار معظم زن
چون ساقی رندانی، می با لب خندان خور
چون مطرب مستانی نی با دل خرم زن
گر تکیه دهی وقتی، بر تخت سلیمان ده
ور پنجه زنی روزی، در پنجه رستم زن
گر دردی از او بردی، صد خنده به درمان کن
ور زخمی از او خوردی، صد طعنه به مرهم زن

شاعر: فروغی بسطامی | خواننده: محمدرضا شجریان | آهنگساز و تنظیم‌کننده: حسین یوسف‌زمانی