جمعه 14 فروردین 1388
ز کــــــوی یـار مــــــــیآید نــــسیم باد نـــــــوروزی
از این بــــــــاد ار مـدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خردهای داری خدا را صرف عشرت کن
کــــه قارون را ضررها داد سـودای زر انـــدروزی
به صحرا رو که از دامن غبار غم بیافشــــــانـــــی
به گلزار آی کز بلبل غــزل گفــــــتــــــــن بیاموزی
جدا شد یار شیرینت کنون تــنها نــشـین ای شـــمع
که حکم آسمان این است اگر سازی وگــر سـوزی
میای دارم چو جان صافی، صوفی میکند عـــیبش
خــدایا هــیــــــچ عــــاقل را مــادا بخت بـــــد روزی
شاعر: حافظ | خواننده و آهنگساز: محمدرضا شجریان
برچسب ها: محمدرضا شجریان، حافظ،
