ای که بی تو خودمو، تک و تنها می‌بینم
هر جا که پا می‌ذارم، تو رو اونجا می‌بینم
یادمه چشمای تو، پر درد و غصه بود
قصه‌ی غربت تو، قد صدتا قصه بود

یاد تو هر جا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش می زنه

تو برام خورشید بودی، توی این دنیای سرد
گونه های خیسمو، دستای تو پاک می کرد
حالا اون دستا کجاست، اون دوتا دستای خوب
چرا بی صدا شده، لب قصه‌های خوب

من که باور ندارم، اون همه خاطره مرد
عاشق آسمونا، پشت یک پنجره موند
آسمون سنگی شده، خدا انگار خوابیده
انگار از اون بالاها، گریه‌هامو ندیده

یاد تو هرجا که هستم با منه
داره عمر منو آتیش می زنه

ترانه‌سرا: اردلان سرفراز | خواننده: داریوش | آهنگساز: حسن شماعی‌زاده | تنظیم‌کننده: واروژان