دوشنبه 21 بهمن 1387

یه دشت سرسبز، یه رود پر آب
یه سد محکم، داشتیم تو سیلاب
ما از خوشیها دلامون آزرد
سدّو شکستیم دنیا رو آب برد ...
حالا از اون در و دشت، چیزی نمونده باقی
انگار از این میخونه، صد ساله رفته ساقی
حالا غم ما قد یه دریاست
جایی که باید دل به دریا زد همینجاست
نه کار ایناست نه کار اوناست!
از این و اون نیست از ماست که برماست!
برچسب ها: سیاوش قمیشی، بیژن سمندر، نوید نحوی،





