بانوی من، بانوی من، تو همه دار و ندارم
با من از تنم خودی تر، تو تمام کس و کارم

تو نهایتی نهایت، مثل معراج سپیده
تو نفس کشیدن من، نفسایی که بریده

شام آخر بی تو شاید، شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی، واسه پرواز باشه

بانوی من بانوی من، فصل تو فصل شکفتن
فصل من در هم شکستن، از تو مردن از تو گفتن

روی شاخه دو دستت، مرگ برگی در کمینه
این بخاک افتادن من، شعر نفرین زمینه

شام آخر بی تو شاید، شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی، واسه پرواز باشه

ساعت عزیمت تو، میشه انتها نباشه
میتونه زوالِ شب‌گو، بغض باغ ما نباشه