به رهی دیدم برگ خزان، پژمرده ز بیداد زمان
کز شاخه جدا بود

چو زگلشن رو کرده نهان، در رهگذرش باد خزان
چون پیک بلا بود

ای برگ ستمدیده ی پاییزی
آخر تو زگلشن زچه بگریزی

روزی تو هماغوش گلی بودی
دلداده و مدهوش گلی بودی

"ای عاشق شیدا، دلداده ی رسوا
گویمت چرا فسرده ام

در گل نه صفایی، باشد نه وفایی
جز ستم ز وی نبرده ام

خار غمش در دل بنشاندم
در ره او من جان بفشاندم
تا شد نو گل گلشن و زیب چمن

رفت آن گل من از دست
با خار و خسی بنشست
من ماندم و صد خار ستم
وین پیکر بی جان"

ای تازه گل گلشن
پژمرده شوی چون من
هر برگ تو افتد به رهی
پژمرده و لرزان

ترانه‌سرا: بیژن ترفی | خواننده: مرضیه | آهنگساز و تنظیم‌کننده: پرویز یاحقی