گل بارون زدهی من! گل یاس نازنینم!
میشکنم، پژمرده میشم، نذار اشکاتو ببینم!
تا همیشه تورو داشتن، داشتن تمام دنیاست!
از تو و اسم تو گفتن، بهترین همه حرفاست!
با تو، با تو اگه باشم،
وحشت از مردن ندارم!
لحظههام پر میشن از تو!
وقت غم خوردن ندارم!
ای غزلوارهی دلتنگ، که همه تنت کلامه!
هنوزم با گل گونهت، شرم اولین سلامه!
ای تو جاری توی شعرم، مثل عشق و خون و حسرت!
دفتر شعر من از تو، سبد خاطره هامه!
ای گل شکسته ساقه! گل پرپر!
که به یاد هجرت پرنده هائی!
توی یأس مبهم چشمات میبینم
که بهفکر یه سفر به انتهایی!
سر به زیر دلشکسته! نازنینم!
اگه سادهس واسه تو گذشتن از من،
مرثیه سرکن برای رفتن من!
آخه مرگه واسه من از تو گذشتن!
گل بارونزدهی من! اگه دلتنگم و خسته،
اگه کوچیدن طوفان، ساقهی منم شکسته!
میتونم خستگیاتو، از تن پاکت بگیرم!
میتونم برای خوبیت، واسه سادگیت بمیرم!
با تو، با تو اگه باشم،
وحشت از مردن ندارم!
لحظههام پر میشن از تو!
وقت غم خوردن ندارم!
ترانهسرا: ایرج جنتی عطایی | آهنگساز: سیاوش قمیشی | خواننده: داریوش | تنظیم: آندرانیک (آندو)
علاقمندان به وبلاگ «نغمههای ماندگار» از این پس میتوانند برای دسترسی به وبلاگ از آدرس www.EverlastingSongs.ir استفاده نمایند.
برچسب ها: داریوش، سیاوش قمیشی، ایرج جنتی عطایی، آندرانیک،
