به شب‌لحظه‌ای که در دامن افق سرکشد ستاره
کند با فسونگری سوی عاشقان هر زمان نظاره
شبان با نوای نی گویدت خوشست کوه از کناره

چه از کس نشانه، درین گردش زمانه، کجا مانده جاودانه
نماند زما اثر در جهان اگر شعر عاشقانه
خوشا لحن عاشقی زانکه جاودان ماند این ترانه

سحرگه که در کمند غنچه پیرهن می‌درد زمستی
دهد جلوه‌ی سحر، رونق دگر، بر جمال هستی
بگیرد ز ژاله‌ها، جام لاله‌ها، حال می‌ پرستی

شنیدم زبلبل که گفتی به خوشه چینی، که گل زین چمن نچینی
که این لاله و سمن، سرو و نسترن، هر کجا که بینی
بود قلب عاشقی، دست دلبری، موی نازنینی

شاعر: شهرآشوب | خواننده: منوچهر همایون‌پور | تنظیم: پرویز یاحقی | آهنگ محلی - شوشتری