رفتی و از رفتن تو، قلب آینه شکسته
کوچه ها در خلوت شب، پنجره ها همه بسته
آسمان خاکستری رنگ، بغض باران در نگاهش
خنجری در سینه دارد، توده ابر سیاهش
بی تو من از نسل بارانم، بارانم، بارانم
چون ابر بهارانم، گریانم، گریانم، گریانم
بی تو من با چشم گریان، سیل غم برد آشیانم
خواب سرخ بوسه هایت می نشیند بر لبانم

شاعر: خسروانی | آهنگساز و خواننده: حبیب

مرز در عقل و جنون باریك است
كفر و ایمان چه به هم نزدیك است
عشق هم در دل ما، سردرگم
مثل ویرانی و بهت مردم
گیسویت تعزیتی از رویا
شب طولانی خون تا فردا
خون چرا در رگ من زنجیر است
زخم من تشنه‌تر از شمشیر است
مستم ازجام تهی حیرانی
باده نوشیده شده پنهانی
عشق تو پشت جنون محو شده
هوشیاری است، مگو سهو شده
من و رسوایی و این بار گناه
تو و تنهایی و چشم سیاه
از من تازه مسلمان بگذر
بگذر از سر پیمان، بگذر
دِین دیوانه به دین، عشق تو شد
جاده‌ی شك به یقین عشق تو شد
مستم ازجام تهی حیرانی
باده نوشیده شده پنهانی

شاعر: افشین یدالهی | آهنگساز و تنظیم‌کننده: فردین خلعتبری | خواننده: علیرضا قربانی

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
خواهد به سرآید غم هجران تو یا نه
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

جمعی به تو مشغول و تو غایب زمیانه

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
عارف صفت وصف تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

دیوانه نیم، من که روم خانه به خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بت‌خانه تویی تو

مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه

شاعر: شیخ بهایی | خواننده و آهنگساز: عبدالحسین مختاباد | تنظیم‌کننده: حسین فرهادپور

کجای این جنگل شب، پنهون می‌شی خورشیدکم
پشت کدوم سد سکوت، پر می‌کشی چکاوکم
چرا بمن شک می‌کنی، من‌که منم برای تو
لبریزم از عشق تو و، سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم، نبض دل عاشقمو
پشت کدوم بهانه باز، پنهون کنم هق هقمو

گریه نمی‌کنم، نرو!
آه نمی‌کشم، بشین!
حرف نمی‌زنم، بمون!
بغض نمی‌کنم، ببین!

سفر نکن خورشیدکم، ترک نکن منو نرو
نبودنت مرگ منه، راهی این سفر نشو
نذار که عشق من و تو، اینجا به آخر برسه
بری تو و مرگ من از، رفتن تو سر برسه

گریه نمی‌کنم، نرو!
آه نمی‌کشم، بشین!
حرف نمی‌زنم، بمون!
بغض نمی‌کنم، ببین!

نوازشم کن و ببین، عشق می‌ریزه از صدام
صدام کن و ببین که باز، غنچه میدن ترانه‌هام
اگرچه من به چشم تو، کمم، قدیمیم، گُمم
آتشفشان عشقم و، دریای پر تلاطمم

ترانه‌سرا: ایرج جنتی عطایی | خواننده: داریوش | آهنگساز: فرید زولاند | تنظیم‌کننده: تیگران ساکیان

وقتی كه بچه بودم
پرواز یك بادبادك
می بردت از بام‌های سحر خیزی پلك
تا نارنج‌زاران خورشید

وقتی كه بچه بودم
خوبی زنی بود، كه بوی سیگار میداد
و اشكهای درشتش
از پشت عینك با قرآن می آمیخت!

آه! آن روزها رنگین
آه! آن روزهای كوتاه

وقتی كه بچه بودم
آب و زمین و هوا بیشتر بود
و جیرجیرك، شب‌ها
در متن موسیقی ماه
آواز می خواند

وقتی كه من بچه بودم
در هر هزاران و یك شب
یك قصه بس بود
تا خواب و بیداری خوابناكت
سرشار باشد

آه! آن روزها رنگین
آه! آن فاصله‌های كوتاه

آن روزها، آدم بزرگ‌ها و زاغ‌های فراغ
این‌سان فراوان نبودند
وقتی که بچه بودم، مردم نبودند
آن روزها
وقتی که من بچه بودم
غم بود ... اما، کم بود!

شاعر: اسماعیل خویی | آهنگساز و خواننده: فرهاد | تنظیم‌کننده: آندرانیک

* حذفیات و تغییراتی در متن این شعر زیبا توسط زنده یاد فرهاد مهراد صورت گرفته است. برای مطالعه‌ی شعر کامل می‌توانید به این لینک مراجعه کنید

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما
ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما
ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما
جوشی بنه در شور ما تا می‌شود انگور ما
ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما
ای یار ما عیار ما دام دل خمار ما
پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما
در گل بمانده پای دل جان می‌دهم چه جای دل
وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ما

شاعر: مولانا | خواننده: محمدرضا شجریان | آهنگساز: پرویز مشکاتیان | تنظیم‌کننده: کامبیز روشن‌روان