پرنده، هم قفس، همخونه ی من
زمستون رفت و شد فصل پریدن

همین دیروز تو از این خونه رفتی
ولی از اومدن چیزی نگفتی

تو را در حنجره یک دشت آواز
تو را در سر هوای خوب پرواز

من اینجا خسته و غمگین و تنها
نمی دونم كه می مونم تا فردا

چی می شد اون هوای برفی و سرد
تو رو راهی این خونه نمیكرد

بهار كاغذین خونه‌ی من
تو رو راضی نكرد آخر به موندن

من عادت می كنم با درد تازه
جدایی شاید از من, من بسازه

دلم تنگه دلم تنگه برایت
نگاهم با نگاهت داشت عادت

تو اونجا با گلای رنگارنگی
من اینجا پشت دیوارای سنگی

تو با جنگل تو با دریا تو با كوه
منو اندازه ی یه فصل اندوه

من عادت میكنم با درد تازه
جدایی شاید از من من بسازه

دلم تنگه دلم تنگه برایت
نگاهم با نگاهت داشت عادت

ترانه‌سرا: شهین حنانه | آهنگساز: بابک بیات | تنظیم‌کننده: بهرام دهقانیار | خواننده: مانی رهنما