زنسیم سحر خبر آمد
که سیاهی شب به سر آمد
تو که می زده ای چه نشستی
که سپیده زد و سحر آمد
به سوی بستان شو

به بساط چمن نظری کن
که چه تازه گلی بدمیده
که لطافت دانه‌ی شبنم
به طراوت او نرسیده
چو غنچه خندان شو

زان پیوند نوین کاندر گلها زده شد
بنگر که چه زیبا گلی آمد به چمن
هر بلبلی از گلشنی آمد به سخن

ساقی به‌گردش‌آور جام جهان نما را
مطرب ترانه خوان کن ساز طرب فزا را

زینت شده گلشن به مبارک ثمری
دلها شده روشن به سرود دگری

ترانه‌سرا: رحیم معینی کرمانشاهی | آهنگساز: علی تجویدی | خواننده: دلکش

این تصنیف ماندگار توسط «علیرضا افتخاری» در آلبوم "به دنبال دل" بازخوانی شد. تنظیم این تصنیف توسط «بهنام خدارحمی» انجام گرفت.

در به روی خود نبند، بر همه دنیا بخند
عمر آدمها کمه، فرصت آه و دمه
اشک گلها در بهار، قطره‌های شبنمه
چشم خود بر هم زنی، میرسد از ره بهار
خوش بحال روزگار، خوش بحال روزگار

زندگی با خوب و بد طی میشود
صبح فروردین شب دی میشود
لحظه ها را مگذران بی اعتبار
لحظه گردد ماه و سالی بی‌شمار

چشم خود بر هم زنی، میرسد از ره بهار
خوش بحال روزگار، خوش بحال روزگار

از کنایه بارها، بر خود و بر حال خود خندیده‌ام
بر سرشت و سرنوشت، بر نصیب و فال خود خندیده‌ام
خنده‌ای از فرط شوق، کس ندیده بی گمان از من مگر
در میان گریه‌ها، بر خود و احوال خود خندیده‌ام

چشم خود بر هم زنی، میرسد از ره بهار
خوش بحال روزگار، خوش بحال روزگار

ترانه‌سرا و آهنگساز: فضل‌اله توکل | خواننده: علیرضا افتخاری | تنظیم‌کننده: بهنام خدارحمی