با یادت سرمستم ای نگاه آسمانی
یادم کن تا هستم ای امید زندگانی
تا به هر ترانه می‌کشد زبانه شور عاشقانه من
حال دل می‌گویم با زبان بی زبانی
هر لبخندت با من گوید دل مده به دست غم در این عالم
بنشین با عشق تا گل روید زین شب خزانی
تا که از نگاه تو نور شادی می‌بارد
دل ز مهربانیت شور و شادی‌ها دارد
با تو خزان من بهاران با تو شبم ستاره باران از نورافشانی
چه بخواهی چه نخواهی دل عاشق ره تو پوید به هر نشانی
دل و جان سرمست از شوق نگاه تو همه جا حیرانم دیده به راه تو
که بدین روح افزایی زیبایی رویایی چون بهشت جاودانی
چه شود گر بازآیی چون نفس باد سحر می رسدم جان دگر
دیده کشد سوی تو پر همسفرم شو که می‌توانی
پر و بالم را با دیدارت کی بگشایی؟
تب و تابم را با لبخندت کی بنشانی؟

شاعر: فریدون مشیری | خواننده: علیرضا افتخاری | آهنگساز: مرتضی نی‌داود | تنظیم‌کننده: فریدون شهبازیان

رد خون یه رد خونه، روی ایوون توی باغچه
غلاف خالی خنجر، پای گلدون روی طاقچه
طرح زخم یه قناری، توی کابوسی که مرده
حتی تیری که شکسته، تو پر سیاه زاغچه

میشه این حرفها رو خوندن، خوندن و آتیش سوزوندن
همیشه مساله اینه، بی تو موندن یا نموندن
این همه عور و ادا هست، تو تنک مثل عروسک
وقتی مهمونه جنونه، میشه عقل رو سر دووندن

شاعر: علی معلم | خواننده: علیرضا افتخاری | آهنگساز: جمشید برازنده | تنظیم‌کننده: جابر اطاعتی

حال خونین دلان که گوید باز         
و از فلک خون خم که جوید باز
شرمش از چشم می پرستان باد        
نرگس مست اگر بروید باز
هر که چون لاله کاسه گردان شد        
زین جفا رخ به خون بشوید باز
نگشاید دلم چو غنچه اگر        
ساغری از لبش نبوید باز

شاعر: حافظ | خواننده: علیرضا افتخاری | آهنگساز: محمد آذری | تنظیم‌کننده: مجتبی میرزاده

در به روی خود نبند، بر همه دنیا بخند
عمر آدمها کمه، فرصت آه و دمه
اشک گلها در بهار، قطره‌های شبنمه
چشم خود بر هم زنی، میرسد از ره بهار
خوش بحال روزگار، خوش بحال روزگار

زندگی با خوب و بد طی میشود
صبح فروردین شب دی میشود
لحظه ها را مگذران بی اعتبار
لحظه گردد ماه و سالی بی‌شمار

چشم خود بر هم زنی، میرسد از ره بهار
خوش بحال روزگار، خوش بحال روزگار

از کنایه بارها، بر خود و بر حال خود خندیده‌ام
بر سرشت و سرنوشت، بر نصیب و فال خود خندیده‌ام
خنده‌ای از فرط شوق، کس ندیده بی گمان از من مگر
در میان گریه‌ها، بر خود و احوال خود خندیده‌ام

چشم خود بر هم زنی، میرسد از ره بهار
خوش بحال روزگار، خوش بحال روزگار

ترانه‌سرا و آهنگساز: فضل‌اله توکل | خواننده: علیرضا افتخاری | تنظیم‌کننده: بهنام خدارحمی

نمانده چرا، در زمانه ما، رنگ مهر و وفا، عشق و صدق و صفائی؟
كشد به كجا، كار اهل صفا، ای رقم زن ما، تابه كی ناروائی؟

كجا بگریزم كه غم نشناسد نشاط مرا؟
چه چاره كنم تا زمانه بفهمد زبان مرا؟

غمم به سر و آتشم به دل و بسته لب ناله كردم
دلی نشود تا خبر زغمم نیمه شب ناله كردم

به جلوه همی در دل جمع خوبان نشسته تویی!
به شكوه همی در پی عمر كوته فتاده منم!

به خنده همی دامن از دست یاران كشیده توئی!
به گریه همی سر به دامان صحرا نهاده منم!

دگر چه بود لطف این زندگانی
تهی چو شود ساغر مهربانی!

ترانه‌سرا: رحیم معینی کرمانشاهی | آهنگساز: علی تجویدی | خواننده: الهه

* «علیرضا افتخاری» این اثر ماندگار را به همراه ۷ ترانه دیگر از ساخته های استاد تجویدی با تنظیم «بهزاد خدارحمی» در آلبوم «به دنبال دل» بازخوانی کرد. شنیدن اجرای افتخاری نیز خالی از لطف نیست {+}

** مصاحبه با استاد رحیم معینی کرمانشاهی؛ هیچ‌گاه ترانه‌فروشی نکردم! {+}

شب سری به میخانه زدم
بوسه ای به پیمانه زدم
راز دل چو گفتم به سبو
اشك من گره شد به گلو
ناله در دل شكستم
تا نگویی كه مستم

شكوه می كنم از غم تو با چشم سیاهت
لحظه ای ز دل نمی رود یاد نگاهت
ای عزیز غایب ز نظر ستاره بزم هنر
ناله بر لب شكستم تا نگویی كه مستم

پا نمی‌نهی در سرای من هفته به هفته
بی تو ماه من شادی از دلم رفته که رفته!
ای عزیز غایب ز نظر ستاره بزم هنر
ناله بر لب شكستم تا نگویی كه مستم

چون موجی سرگردان در آغوش توفان
گذشتم گذشتم گذشتم از تو
كه رسوا كه افسانه گشتم از تو
پا بی تو به میخانه گذارم نگذارم
لب بر لب پیمانه گذارم نگذارم
تو شمعی و من در هوس شعله عشقم
این شعله به پروانه گذارم نگذارم

شعر: عبد اله الفت | آهنگساز: جواد لشگری | خواننده: کوروس سرهنگ‌زاده

این ترانه‌ی دلنشین توسط بانو «مرضیه» نیز خوانده شده. {+} البته در مورد تقدم اجرای مرضیه به سرهنگ‌زاده یا بالعکس بی اطلاع هستم. در هر حال هر دو اجرا شنیدنی است.
علیرضا افتخاری نیز این ترانه را بازخوانی کرده است. {+}