با سقوط دستای ما، در تنم چیزی فرو ریخت
هجرتت اوج صدامو، از فراز شاخه آویخت
ای زلالِ سبزِ جاری، جای خوبِ غسل تعمید
بی تو باید مرد و پژمرد، زیر خاک باغچه پوسید
فصلی که من با تو ما شد، فصل سبز خواهش برگ
فصلی که ما بی تو من شد، فصل خاکستریِ مرگ
تو بگو جز تو کدوم رود، ناجی لب تشنگی بود
جز تو آغوش کدوم باد، سایه گاه خستگی بود
بی تو باید بی تو باید، تا نفس دارم ببارم
من برای گریه کردن، شونههاتو کم میآرم
چشم تو با هقهق من، با شکستن آشنا نیست
این شکستن بیصدا بود، هر صدایی که صدا نیست
ای رفیق ناخوشیها، این خوشی باید بمیره
جز تو همراهی ندارم، تا شب از من پس بگیره
با تو بدرود ای مسافر، هجرت تو بی خطر باد
پر تپش باشه دلی که، خون به رگهای تنم داد
فصلی که من با تو ما شد، فصل سبز خواهش برگ
فصلی که ما بی تو من شد، فصل خاکستری مرگ
برچسب ها: گوگوش، شهیار قنبری، منوچهر چشمآذر، آندرانیک،
من کویرم ای خدا، با حسرت یه قطره آب
یه عمره که دریا رو، از دور میبینم تو سراب
بهار برام یه اسمه! یه اسمه کهنه تو کتاب
حرف من با آسمون، چرا میمونه بی جواب؟
خدایا! خدایا! کویرم! کویرم!
بگو ابر بباره! میخوام جون بگیرم!
اگه بارون بباره، آروم آروم و نم نم
رو لب خشک تشنم
گیسوی سبز جنگل، تنمو می پوشونه
پرنده رو درختا، میسازه آشیونه!
خدایا! خدایا! کویرم! کویرم!
بگو ابر بباره! میخوام جون بگیرم!
- ابی نیز این ترانه را در کنسرت سال 1377 به زیبایی اجرا کرده است، اجرای زندهی ابی را نیز دریافت کنید
برچسب ها: گوگوش، حسن شماعی زاده، واروژان، اردلان سرفراز، ابی،
صدای تو، بیداری ریشه،
آواز سبز برگه!
صدای تو، پر وسوسه
مثل شب خونی تگرگه!
صدای تو آهنگ شكستن، بغض یه دنیا حرفه!
تصویری از آغاز صریح قندیل نور و برفه!
هیشكی مثل تو نبود،
هیشكی مثل تو منو باور نكرد!
هیشكی با من مثل تو،
توی نقب شب من سفر نكرد!
هیشكی مثل تو نبود،
ساده مثل بوی پاك اطلسی!
یا بلوغ یه صدا،
میون دغدغهی دلواپسی!
تو غرورت مثل كوه،
مهربونیت مثل بارون، مثل آب!
مثل یك جزیره، دور
مثل یه دریا، پر از وحشت خواب!
هیشكی مثل تو نرفت!
هیشكی مثل تو نموند!
شعرهای تنهاییمو،
هیشكی مثل تو نخوند!
همه حرفام مال تو!
همه شعرام مال تو!
دنیای من شعرمه!
همه دنیام مال تو!
برچسب ها: گوگوش، بابک بیات، ایرج جنتی عطایی، واروژان،
ای چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن
ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من
من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه
باز میای که مثل هر روز برامون دونه بپاشی
منو گنجشکا میمیریم تو اگه خونه نباشی
همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام
بس که اسم تو رو خوندم بوی تو داره نفسهام
عطر حرفای قشنگت عطر یک صحرا شقایق
تو همون شرمی که از اون، سرخه گونههای عاشق
شعر من رنگ چشاته، رنگ پاک بی ریایی
بهترین رنگی که دیدم، رنگ زرد کهربایی
من و گنجشکای خونه، دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو، پر می گیریم از تو لونه
ترانهسرا: اردلان سرفراز | آهنگساز: حسن شماعیزاده | خواننده: گوگوش | تنظیمکننده: واروژان
برچسب ها: گوگوش، حسن شماعیزاده، اردلان سرفراز، واروژان،
توی گسترده ی رویا
ای سوار اسب ابلق
دنبال کدوم مسیری
توی تاریکی مطلق
ای به رویا سرسپرده
با توام ای همه خوبی
راهی کدوم دیاری
آخه با این اسب چوبی؟
با توام ای که تو فکرت
با هر عشق و با هر اسمی
رهسپار فتح قلبِ
ماه پیشونی طلسمی
توی دستای نجیبت
عکس ماه پیشونی داری
واسه پیدا کردن جاش
دنیا رو نشونی داری
ماه پیشونی تو قصه
فکر بیداری تو خوابه
خورشید هفت آسمون نیست
عکس خورشید توی آبه
از خواب قصه بلند شو
اسب چوبیتو رها کن
ماه پیشونی مال قصه است
مرد من منو صدا کن
اگه از افسانه دورم
اگه ماه پیشونی نیستم
اگه با زمین غریبه
اگه آسمونی نیستم
واسه خواب خستگیهات
مثل یک قصه لطیفم
به صداقت تو مومن
مثل قلب تو شریفم
ترانهسرا: ایرج جنتی عطایی | آهنگساز و تنظیمکننده: واروژان | خواننده: گوگوش
* این ترانهی زیبا اخیراً توسط «حامی» نیز بازخوانی شد. اجرای حامی نیز مثل همیشه فنی، دقیق و زیباست.
برچسب ها: گوگوش، واروژان، ایرج جنتی عطایی،
کمکم کن، کمکم کن!
نذار اینجا بمونم تا بپوسم
کمکم کن، کمکم کن!
نذار اینجا لب مرگو ببوسم
کمکم کن، کمکم کن!
عشق نفرینی بی پروایی میخواد
ماهی چشمهی کهنه،
هوای تازهی دریایی میخواد
دل من دریاییه چشمه زندونه برام!
چکه چکه های آب مرثیه خونه برام!
تو رگام به جای خون شعر سرخه رفتنه
تن به موندن نمیدم موندنم مرگ منه
عاشقم مثل مسافر عاشقم،
عاشق رسیدن به انتها
عاشق بوی غریبانهی کوچ،
تو سپیدهی غریب جاده ها!
من پر از وسوسههای رفتنم،
رفتن و رسیدن و تازه شدن
توی یک سپیدهی طوسی سرد،
مسخ یک عشق پر آوازه شدن!
کمکم کن کمکم کن!
نذار این گمشده از پا در بیاد
کمکم کن کمکم کن!
خرمن رخوت من شعله می خواد
کمکم کن کمکم کن!
من و تو باید به فردا برسیم
چشمه کوچیکه برامون،
ما باید بریم به دریا برسیم!
دل ما دریاییه،
چشمه زندونمونه!
چکه چکه های آب،
مرثیه خونمونه!
تو رگ بودن ما،
شعر سرخه رفتنه!
کمکم کن که دیگه،
وقت راهی شدنه!
برچسب ها: گوگوش، واروژان، ایرج جنتی عطایی، ابی،
